De huizenmarkt staat onder druk. De huur is de laatste paar jaar gestegen en er wordt weinig gebouwd. Als je geen woning kan vinden, kan je er ook een kraken. Een voorbeeld daarvan is Simon. (22 Jaar) Een kraker die in Den Bosch heeft gewoond. Hij geeft een kijkje in het leven van een kraker.

 

Waarom ben je begonnen met kraken?

Simon is sinds 2019 begonnen met kraken. Zijn passie voor kraken begon toen hij een woning aan het zoeken was in Den Bosch. De huizenmarkt staat onder druk, de huren zijn te duur en mensen leven op straat. Dat raakt Simon. Voor hem is wonen een basisrecht. Daar mag niet een derde van je inkomen naartoe. ‘’Het klinkt gek, maar mijn haat naar de woningmarkt is mijn passie geworden’’. *Hij lacht erbij. De huizenmarkt vindt hij een maatschappelijk probleem. En dat raakt Simon ook persoonlijk. Vrienden van hem hebben bijvoorbeeld geen andere keus dan kraken. Simon heeft nog wel de keus om bij zijn ouders te wonen, Maar hij wil het liefst een plek hebben voor zichzelf.

 

 

Kraken gaat door

‘’We filosoferen veel. Staan stil bij wat beter kan. Maar zolang de oplossing op woningnood er niet is lijkt het alsof we steeds hetzelfde spelletje spelen als in de jaren 80.’’ Simon bedoelt het spel van huizen afpakken van mensen die het leeg laten staan. Hij hoopt dat er in de toekomst voor iedereen een huis is maar denkt niet dat hij dat nog gaat meemaken, omdat leegstand een verdienmodel is.

Als een huizeneigenaar 8 huizen heeft en er 1 leeg laat staan. Dan creëert hij schaarste en kan daardoor meer geld per maand vragen voor de andere 7 huizen in zijn bezit. ‘’ik stel de wet naar mijn belang van wonen. ‘’Ja, kraken is illegaal. Maar het is ook niet ethisch om mij als persoon op straat te zetten. En leegstand is in principe ook illegaal alleen wordt het nooit gehandhaafd’’

‘’We komen je huis niet stelen…’’

Hoe kraak je een huis? Dat willen de krakers liever voor zichzelf houden. Niet omdat niemand dat mag weten. Maar zij zeker willen zijn dat kwaadwillende niet in de trukendoos van de krakers kunnen meekijken. Al gauw schiet Simon in de verdediging.

‘’We komen niet een huis stelen, Voordat wij kraken zorgen we ervoor dat we er zeker van zijn dat het gaat om een leegstaand pand.’’

‘’Ook na de kraak wordt er respectvol met de woning omgegaan.’’ De krakers lijken een duidelijke mening en doel te hebben. En die mening is niet veel anders dan de rest van Nederland. We willen namelijk allemaal een dak boven ons hoofd. Het leven van een kraker bestaat dus mede aan onderhoud van het pand.

 

 

Hoe ga je om met de onzekerheid dat je elk moment je huis uitgezet kan worden?

*Lacht en roept gelijk: Advocaat. ‘’Wij hebben rechten. Menig-mens zal zeggen dat we dat niet hebben. Maar we hebben ook recht op water en elektra. Als ze ons dat willen afnemen moeten ze sterk in de schoenen staan.‘’

Contact met politie en justitie is dan ook niet wereldvreemd voor Simon. Hij heeft al meerdere rechtszaken meegemaakt in zijn carrière als kraker. Hoe zit hij in de rechtszaal?

‘’Een rechtszaak is een bonk van pratende advocaten.’’ Simon voelt geen spanning.

Maar ruimte voor sympathie aan de tegenpartij is er niet. Hij wordt geïrriteerd en verteld over de advocaat die hem voor de rechtszaak een hand wilt geven.

‘’Waarom kom je mij netjes een handje geven terwijl je mijn huis wil ontnemen. Alsof je een put in Afrika afbreekt en dan netjes iedereen een handje geeft. Ik snap niet dat je zo tegen mij kan zijn. Mensen denken vaak dat ik ze pijn wil doen maar dat is helemaal niet zo.’’

Hij voelt er onrecht. ‘’Die advocaat van de tegenpartij gaat straks zitten op de bank met een uurloon waar je u tegen zegt, krijgt een warme knuffel van zijn man/vrouw die voor hem gekookt heeft en hoeft zicht nergens meer zorgen om te maken. Maar voor ons is het strijd.’’

Woningnood is voor de krakers dus een strijd. Er zijn genoeg voorbeelden waar zij geweld gebruiken.

Simon doet liever niet mee aan fysiek geweld. Maar het gebeurt als mensen je willen ontruimen.

‘’We moeten heel veel tijd besteden in het kraken. Het is bijna een fulltime job.” Verteld hij.

 

 

Vrijheid, gelijkheid

Simon is vaak te vinden bij een krakerscafé in Den Bosch. Hij noemt het ‘’een epicentrum voor anarchisten’’. Simon bedoelt dat dit Café een verzamelplek is voor iedereen met dezelfde overtuigingen. En hij straalt als hij erover praat. ‘’Het is ook een heel mooi leven, Niet zo deprimerend als mensen denken’’.

Dit café is een gekraakt pand in Den Bosch waar iedereen terecht kan voor gezelligheid of een maaltijd.

Geheel vrijwillig wordt er een maaltijd verzorgd als je daarvoor inschrijft. Met een bijdrage van €4,- wordt er een veganistische maaltijd gekookt. Soms ook meerdere gangen.

Simon wil, samen met de medekrakers bij dit café, een boodschap uitbrengen naar de stad. Bij dit café is dan ook iedereen welkom. Van eenzame ouderen tot jonge gezinnen.

Bij dit café leven we ‘’hiërarchisch horizontaal’’. Zoals Simon dit zelf verwoordt. Iedereen is gelijk, zowel de mensen voor en achter de bar. Als je binnenkomt bij dit Café word je ook gelijk verwelkomt door verschillende mensen. Het doet Simon goed dat hij een bijdrage kan leveren aan de krakers. Hij komt er dan ook vaak, en zoals hij zelf ook zegt: ‘’Hier vindt je goedkoop bier!’’ en lacht zijn grap weg.

 

 

Leef je in vrijheid?

Er valt een stilte. Simon denkt even na maar is het duidelijk niet eens met de woordkeuze.

‘’Vrijheid zie ik meer als autonomie. De vraag is, wanneer leeft iemand autonoom?’’

Simon lijkt daar een duidelijk antwoord op te hebben.

‘’Ik trek mij niks aan van onderdrukking zoals werk en wet. Ik ben iemand die zijn eigen pad heeft zonder iets van anderen aan te trekken. Maar uiteraard wel met respect voor anderen. Dat altijd’’.

Simon benadrukt dat hij een gelukkige jeugd heeft gehad en nog goed contact heeft met zijn ouders.

‘’Mijn familie heeft mij altijd geleerd dat je eerst studeert, een baan krijgt, kinderen neemt, dan komt je pensioen en dat was het. Nee, mijn autonomie zit erin om het stereotype los te breken. Loslaten en het pad doorbreken wat anderen je opleggen. Wij (hij bedoeld de maatschappij) zijn daar ook mee opgevoed.’’

Tot slot verteld Simon,

‘’Ik ben niet vrij. Ik moet nog steeds aan geld komen en een baan die ik het minst kut vindt.

Wat gebeurt er als ik niet werk? Ja, een uitkering maar dat is ook niks voor mij. Ik wil kunnen leven met alleen mijn vrijwilligerswerk. Ik zet mij nu in voor mensen die hulp nodig hebben.’’

 

 

Ben je gelukkig?

Simon raakt licht geëmotioneerd en roept;

‘’Ja, in dit moment veel geluk in 9-5 baan. Mensen vinden mij ondankbaar. Ik zeur veel over Nederland. Anderen zeggen dat het gras van de buren erger is. Maar dat is niet zo. De problemen nu in Nederland zijn niet weg en het helpt niet om niks te doen. Ik leef in het nu.

’’Denken over de toekomst wil hij niet. ‘’ Ik mag hopen dat ik over 5 jaar nog mag kraken. Mijn doel is dan om het beste uit het leven te halen. Vrij en autonoom blijven denken.’’

 Er komen een paar dromen tevoorschijn. Wie weet koopt hij nog een motor. ‘’ Maar we zijn nu maar dingen aan het verzinnen. Klinkt misschien ongeïnteresseerd maar ik vind gewoon heel veel dingen leuk.’’ Maar al gauw onderbreekt hij zichzelf. Met een brede glimlach en vol trots vertelt hij;

 

‘’Kraken gaat door”

 

 

De echte naam van Simon is bij mij bekend, maar wilt graag anoniem blijven.

Bedankt voor het lezen van dit artikel! Ook heb ik niet stilgezeten qua publicatie. In September 2024 is dit artikel gepubliceerd in “Sammy’s”. Dit is een magazine, gemaakt door vrijwillige journalisten om thuisloze een inkomen te bieden. Thuisloze mensen verkopen het blad, en een deel daarvan mogen zij houden om bijvoorbeeld onderkomen en eten te kopen.